Światy fabularne
Wpisów: 7
Widać, co odblokowuje każdy znacznik 🏷️
Na znacznikach opiera się połowa warunków świata: jeden otwiera technikę, drugi zalicza misję, trzeci potwierdza przynależność do klanu. Żyły jednak jako gołe slugi w polach tekstowych — a co dany klucz naprawdę otwiera, wiedział tylko mistrz gry.
🎯 Scena dostaje kierunek, a nie zakończenie
Wcześniej scena trwała, dopóki ktoś nie uznał, że wystarczy. Teraz ma zadany kierunek: ku czemu zmierza i pod jakim warunkiem uchodzi za rozegraną. Czym się faktycznie skończy — nadal rozstrzyga gra.
🗺 Świat stał się widoczny
Karty lokacji były jednakowymi prostokątami z przygaszonym obrazkiem: węzeł z tysiącem wpisów wyglądał dokładnie jak pusty zaułek. Teraz rozmiar kafelka oznacza wagę miejsca.
🎬 Sceny przypomniały sobie, gdzie się dzieją
NPC «Szczur» — zwierzę wielkości buta — przykucnął, sięgnął ręką do pasa pod kurtką i powiedział: «— Zgrabnie». Naprawiliśmy to i jeszcze kilka rzeczy, przez które światy brzmiały bezbarwnie.
⚡ Zdolności stały się prawdziwą mechaniką
Kiedyś zdolność była kartą z jednym wierszem kosztu, a efekt dopisywała SI. Teraz robi dokładnie to, co w nią włożono.
🏠 Postać ma własny dom
Mieszkanie, statek, samochód, kieszonkowy wymiar — teraz to jedna encja: przestrzeń, która ma właściciela. I którą można stracić.
⚔️ Śmierć stała się prawdziwa
Dobicie leżącego wroga udawało się tylko wtedy, gdy SI sama o tym pamiętała. Nie pamiętała — przeciwnik wstawał cały. Teraz wynik walki liczy kod.