NPC «Szczur» — zwierzę wielkości buta — przykucnął, sięgnął ręką do pasa pod kurtką i powiedział: «— Zgrabnie». Naprawiliśmy to i jeszcze kilka rzeczy, przez które światy brzmiały bezbarwnie.
Natura prowadzi — zwierzę nie mówi ludzką mową, jeśli fabuła nie daje ku temu powodu
Własny ekwipunek — NPC zna swoje zdolności i to, co ma przy sobie, więc nie wymyśla rekwizytów
Pamięć świata — stary wróg wchodzi do karczmy, a proza wita go jak znajomego, nie jak obcego
Ton i zawiązanie — styl świata i cel sceny wyznacza jego autor, a nie uśredniony gust modelu
Statyści 🚶 — NPC bez własnej historii też dostają turę, a ten, kto zabłądził w obcą dzielnicę, zna drogę do domu
I model wreszcie widzi, że postać jest poobijana: «10/48 — na wyczerpaniu», a nie samą liczbę.